Schimmenrijk

During the second world war the river Waal was a border between the liberated and occupied part of the Netherlands. The Dutch resistance under the cover of darkness would do their utmost to bring as many people as possible over the river to the liberated south.

De Waal was tijdens de Tweede Wereldoorlog een rivier die de grens naar de vrijheid bewaakte. In het diepste van de nacht ontstond er een beweging die zijn uiterste best deed om zoveel mogelijk mensen naar de overkant te brengen, naar het bevrijde Zuiden.

 

"Dat jij het deed, ging je ook niet tegen iedereen zeggen. Als de Duitsers er achter kwamen, ja dan werd je meegenomen. Je ging er gewoon niet mee te koop lopen dat je dat deed."

“That you were doing it was not something you would tell anyone. If the Germans would find out they would take you. You simply didn’t talk about what you were doing.”

"De Duitsers loerden op ons. Om de tweehonderd meter lagen die moffen op de dijk. Ik moest op ze letten. Ik kende het terrein - de uiterwaarden - als mijn broekzak. De roeiboot waarmee we het deeden, lag aan de krib. Dat de Duitsers dat konden zien? Jawel, maar de Duitsers kwamen niet in de uiterwaarden. Daar konden ze immers beschoten worden door de Engelsen. Wij ook trouwens"

“The Germans skulked about. Every two hundred meters there was a German on the dike. I had to watch them. I knew the area like the back of my hand. The boat we would row with was docked on the jetty. The Germans could see the boat but the Germans wouldn’t go there because the allies could shoot at them. Just like they could at us.”